تشکر، وداع و عذرخواهی

روز گذشته مراسم تودیع و معارفه رؤسای قبلی و جدید مرکز آموزش الکترونیکی دانشکده علوم حدیث برگزار شد و بار امانت مسئولیت اداره این دانشکده مجازی بر دوش مدیر جدید آن قرار گرفت. در این مراسم فرصت کوتاهی دست داد تا گوشه‌ای از شرمندگی خود در برابر الطاف همکاران و دانشجویان عزیز را ابراز دارم و از زحمات و یاری و همراهی آنان تشکر کنم. البته سخنان مسئولان دانشکده و محبت‌هایی که در این مراسم از همکاران عزیزم شاهد بودم بیش از گذشته شرمنده‌ام ساخت.
فایل صوتی این مراسم و متن ویراستاری شده سخنانم را به بزرگوارانی تقدیم می‌کنم که در این چند روز محبت و لطف خود را در حق این کمترین تمام کردند:

می‌توان آیا به دل دستور داد؟

از آن روزی که همراه با جمعی صمیمی از دانشجویان و دانش‌آموختگان دوره‌های حضوری دانشکده علوم حدیث، سنگ بنای دانشکده مجازی را گذاشتیم هشت سال می‌گذرد. در این مدت عشق و ایمان به هدف بزرگ و آرمان مقدس این مرکز نوین آموزشی چنان مجذوبم ساخته بود که نه تفاوت شب و روز و تعطیلی و نوروز را می‌شناختم، نه موانع فراوان و کارشکنی‌ها و تنگ‌نظری‌ها را به‌حساب می‌آوردم، نه به خود اجازه می‌دادم به طرح‌ها و ایده‌های فراوان دیگری که به ذهنم می‌رسد فکر کنم و نه دعوت‌ها و مناصب و فرصت‌های گوناگونی را که در برابرم قرار می‌گرفت جدی بگیرم.

   1  

مسیر فناوری اطلاعات کلیه حقوق مادی و معنوی برای نویسنده محفوظ است.