مصاحبه‌هایی در حاشیه کنفرانس دهم

دهمین کنفرانس ملی آموزش و یادگیری الکترونیکی روزهای پنجم و ششم اسفند از سوی انجمن یادگیری الکترونیکی ایران برگزار شد.
یکی از برنامه‌هایی که برای نخستین بار از سوی کمیته اجرایی این کنفرانس ارائه شد، پخش مصاحبه‌هایی بود با برخی متخصصان و فعالان آموزش الکترونیکی کشور که مشاهده قطعاتی از این مصاحبه‌ها برای علاقمندان یادگیری الکترونیکی خالی از لطف نیست.

نمایی از مشکلات آموزش الکترونیکی کشور

چندی پیش همراه با اعضای گروه تخصصی آموزش الکترونیکی وزارت علوم، یکی از دانشگاه‌های مجازی را مورد بازدید و بررسی قرار دادیم. به‌نظر می‌رسد شرایطی که در این ارزیابی ابتدایی به‌دست آمد، تا حدودی نمایگر وضعیت آموزش الکترونیکی در کشور است.

ضرورت بازنگری در شیوه پذیرش دانشجو در دوره‌های مجازی

پیش از این وعده داده بودم به‌تدریج به بررسی برخی از مفاد نظام‌نامه یادگیری الکترونیکی خواهم پرداخت. یکی دیگر از نکات قابل بررسی و نیازمند تجدید نظر در این نظام‌نامه موضوع شیوه پذیرش دانشجویان در دوره‌های مجازی است. چرا که به نظر می‌رسد ضوابط فعلی مطابق با نیاز مخاطبان این دوره‌ها تنظیم نشده است.

شرایط داوطلبان دوره‌های مجازی در نظام‌نامه یادگیری الکترونیکی

بخش سوم نظام‌نامه یادگیری الکترونیکی (که قبلاً به آن اشاره کرده بودم) به آیین‌نامه آموزشی اختصاص یافته و مقررات خاص دوره‌های آموزش الکترونیکی را در سطح آموزش عالی مشخص کرده است. نخستین بند از فصل اول این آیین‌نامه که شرایط داوطلبان ورود به نظام یادگیری الکترونیکی را تعیین می‌کند، از جمله نقاط نیازمند به اصلاح و بازنگری در این نظام‌نامه است.

نظام‌نامه یادگیری الکترونیکی

یکی از مهم‌ترین اسناد رسمی کشور در زمینه آموزش و یادگیری الکترونیکی نظام‌نامه‌ای است که در سال ۱۳۹۰ از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تدوین و تصویب شد. این نظام‌نامه جامع به‌عنوان تنها سند رسمی کشور در این زمینه، از جهات گوناگون دارای اهمیت و قابل بررسی است.
آیا ذات شبکه‌های اجتماعی فاسد و پلید است؟

یادداشت قبل که در نقد مسدودسازی کامل شبکه‌های اجتماعی نگارش یافته بود، با واکنش‌های گوناگونی مواجه شد. گر چه اکثر خوانندگان گرامی موافقت خود را با محتوای آن مطلب ابراز داشتند، ولی برخی از دوستان همچنان از روش فعلی فیلترینگ دفاع کرده، به توجیه عملکرد مسئولان ‌پرداختند. یکی از مهم‌ترین استدلال‌های مدافعان ایجاد منع و محدودیت در برابر این شبکه‌ها، پلید بودن ذات تکنولوژی، منفی بودن اساس این ابزارها و جدا نشدن فساد و جاسوسی از شبکه‌های اجتماعی است. اما آیا واقعا این‌ استدلال دارای پشتوانه و مبنای محکمی است؟

داستان فیس‌بوک و سفر به کفرستان

این روزها موضوع شبکه‌های اجتماعی و سایت‌های پرطرفداری چون فیس‌بوک و توییتر به بهانه‌ای برای ادامه مجادلات سیاسی و فرهنگی میان جناح‌های گوناگون کشور تبدیل شده است. آنچه در این جریان بیش از دیگر نکات موجب تأسف می‌شود، سطح دغدغه کسانی است که وظیفه برنامه‌ریزی، قانون‌گذاری و تلاش برای پیشرفت و ارتقای این سرزمین را بر عهده دارند.
در شرایطی که کشورهای پیشرفته توانسته‌اند این شبکه‌ها را به برترین ابزار آموزشی و فرهنگی برای توانمندسازی شهروندان خود تبدیل کنند (در این باره این یادداشت را ملاحظه فرمایید)، مهم‌ترین دغدغه گروهی از مسئولان ما این است که استفاده از فیس‌بوک را مجرمانه بدانند یا عضویت در این شبکه را عبور از خطوط قرمز اعلام کنند؟!

نابساماني‌هاي نظام يادگيري الكترونيكي در ايران و راهكارهاي رفع آن

مهم‌ترین شرط پیشرفت و تکامل در هر زمینه، شناخت دقیق مشکلات و کمبودها و برنامه‌ریزی دقیق برای مقابله با آنهاست. تغییر شرایط نامناسب آموزش و یادگیری الکترونیکی در ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. چندی پیش با کمک جمعی از دوستان و همکاران فعال در انجمن یادگیری الکترونیکی ایران متنی در این زمینه تهیه شد که می‌تواند به عنوان سندی ملی مورد توجه علاقه‌مندان این حوزه و برنامه‌ریزان کشور قرار گیرد:

مقایسه آکادمی خان با نمونه‌های ایرانی آن

یکی از موفق‌ترین طرح‌های آموزش الکترونیکی در سطح جهان، سازمانی است که با همت و ابتکار شخصی یک معلم جوان بنگلادشی‌تبار به نام سلمان خان ایجاد شده است. این پایگاه اینترنتی که با عنوان آکادمی خان شناخته می‌شود، تحول بزرگی را در مفهوم و فناوری آموزش رقم زده که بخشی از دستاوردهای آن را در ویدیوی سخنرانی دو سال پیش سلمان خان در مؤسسه TED می‌بینید:


پیشنهاداتی برای آموزش الکترونیکی ایران

این روزها آموزش و یادگیری الکترونیکی در کشور ما مانند بسیاری دیگر از موضوعات، حال و روز خوشی ندارد. اما اکنون که سخن از تدبیر و امید به میان آمده، لازم است همین مقدار را مغتنم بشماریم و هر یک، در حد توان و وسع خود، برای بهبود شرایط تلاش کنیم. لذا به نظرم رسید پیشنهاداتی را که برای پیشرفت آموزش و یادگیری الکترونیکی در ایران به ذهنم می‌رسد، با علاقمندان این موضوع در میان بگذارم و از دوستان بخواهم آنان نیز تجربیات و نظرات خود را در این باره ارائه دهند؛ به امید آنکه این نکات مورد توجه کمیته‌ها و مسئولانی که برای آینده برنامه‌ریزی می‌کنند قرار گیرد.

   1  

مسیر فناوری اطلاعات کلیه حقوق مادی و معنوی برای نویسنده محفوظ است.