ماه مبارک رمضان که بهار قرآن نامیده شده است، فرصت مناسبی است تا به موضوع آموزش الکترونیکی در زمینه‌های مرتبط با قرآن بپردازیم. در شرایطی که هزاران مؤسسۀ قرآنی در این کشور فعالیت می‌کند، میلیاردها تومان برای طرح‌ها و برنامه‌های فرهنگی هزینه می‌شود و سازمان‌هایی چون دارالقرآن الکریم با بودجه‌های دولتی ایجاد شده است و تقریبا همۀ مسئولان کشور در مقام سخنرانی بر اهمیت و اولویت فعالیت در فضای مجازی تاکید می‌کنند، شناخت وضعیت آموزش الکترونیکی در مهم‌ترین موضوع دینی، تکلیف سایر موضوعات و زمینه‌های فرهنگی را نیز مشخص می‌کند.

فایل صوتی جلسات آن‌لاین بحث و بررسی پیرامون مباحث اخلاقی در محیط اینترنت، در بخشی با عنوان فایل‌های صوتی در منوی اصلی وبلاگ قرار گرفت.
در این جلسات که به یاری خداوند شب‌های زوج ماه مبارک رمضان یعنی شب چهارم، ششم، هشتم و ... از ساعت 22 الی 23 در محیط جام و ال‌فور برگزار می‌شود از همراهی و مشارکت علاقه‌مندان معارف نورانی اهل بیت (علیهم‌السلام) درس خواهم آموخت.
ان شاء الله تلاش می‌کنم صوت هر جلسه را بلافاصله پس از برگزاری، در این بخش قرار دهم.

استقبال گسترده از طرح برخی آسیب‌های اخلاقی اینترنت در این وبلاگ و مطالب فراوانی که به صورت کامنت ذیل یادداشت‌های قبل آمد یا از طریق نامه و چت در میان گذاشته شد نشان داد اهمیت و حساسیت موضوع، بیش از آن حدی است که تصور می‌شود. به‌ویژه آن که مسائل اخلاقی در این محیط بسیار فراتر از دوستی‌ها و ارتباطات اینترنتی است و آنچه مطرح شده بود، تنها یکی از ده‌ها آفتی است که کاربران اینترنت را تهدید می‌کند و متاسفانه دائما با آسیب‌ها و جلوه‌های گوناگون آن مواجهیم.

این روزها سخت درگیر مصاحبه با داوطلبان ورود به مقطع کارشناسی ارشد دانشکدۀ مجازی بودیم. کاری بسیار حساس و خسته‌کننده که به دلیل نادرست بودن شیوۀ تحمیل شده از سوی وزرات علوم برای پذیرش دانشجو در دانشگاه‌های مجازی، آن‌چنان که باید مطلوب و رضایت‌بخش هم نبود. البته دیدار و گفتگوی حضوری با برخی از دانشجویانی که پیش از این تنها در فضای مجازی در خدمت آنها بوده‌ایم، آمادگی و تسلط بسیار خوب برخی از داوطلبان و همچنین مشاهدۀ اشتیاق اقشار گوناگون از نقاط مختلف کشور برای تحصیل در زمینۀ علوم قرآن و حدیث، آن‌قدر شیرین و جذاب بود که بر خستگی‌ها و تلخی‌ها غلبه کند و این برنامۀ دانشکده را نیز به خاطره‌ای خوش و کاری لذت‌بخش  مبدل سازد.

به نظر می‌رسد موضوع ارتباط با جنس مخالف و دوستی‌های نادرست اینترنتی یکی از حساس‌ترین، گسترده‌ترین و پرخطرترین آسیب‌های اخلاقی محیط یادگیری الکترونیکی است. حساسیت و خطر این مشکل برای محیطی چون دانشکدۀ مجازی علوم حدیث از آن جهت بیشتر است که متاسفانه این موضوع به آفت و آسیبی ویژه برای اقشار مذهبی تبدیل شده است. تفاوت شرایط و قیود زندگی در محیط مجازی با فرهنگ و رسوم جاری در زندگی عادی خانواده‌های مذهبی و سنتی موجب می‌شود عواملی که بسیاری از آسیب‌ها را در محیط خارجی از این‌گونه افراد دور می‌کرد، در فضای سایبر کارآیی خود را از دست بدهد و محیطی لغزنده و خطرناک برای متدینان فراهم آورد.

یکی از دوستان عزیز و خوانندگان محترم، بدون آن که خود را معرفی کند مطلبی را در کامنت‌های یادداشت قبل نوشته که به نظرم بسیار جالب و تکان‌دهنده است. وی با اشاره به ضرورت توجه به آسیب‌های اخلاقی محیط یادگیری الکترونیکی، می‌گوید پیش از تحصیل در دانشکدۀ مجازی علوم حدیث، به دلیل نگرانی از این آسیب‌ها به سراغ اینترنت و یادگیری مهارت‌های آن نرفته است. او در ادامه خوابی را نقل می‌کند که در نخستین شب حضورش در کلاس‌های اینترنت دیده است :

یکی از تجاربی که در طول فعالیت چند ساله در دانشکدۀ مجازی علوم حدیث به دست آمد، ضرورت آشناسازی دانشجویان این شیوه با لوازم و اقتضائات تحصیل در محیط مجازی بود. گذشته از نکات و مهارت‌های فنی، بسیاری از مسائل فرهنگی، اخلاقی، تربیتی و حتی بهداشتی در این محیط مطرح است که بی‌توجهی مسئولان و بی‌اطلاعی یادگیرندگان الکترونیکی نسبت به آنها مشکل‌ساز و مخاطره‌آمیز خواهد بود.

یکی از بهترین و جامع‌ترین منابع علمی که وضعیت یادگیری الکترونیکی در بسیاری از کشورهای جهان را به صورت دقیق بررسی کرده، کتابی دو جلدی است با عنوان e-LEARNING practices که اخیرا با ویراستاری پروفسور یوگور دمیرای و تلاش جمعی از اساتید دانشگاه آنادولو در ترکیه انتشار یافته است. ویژگی مهم و منحصر به فرد این مجموعه، بین‌المللی بودن آن و نگاه گسترده‌ای است که بیش از 70 مؤلف را از 39 کشور مختلف جهان با دغدغه‌هایی مشترک کنار هم قرار می‌دهد و آخرین دستاوردها و چالش‌های پیش روی آموزش الکترونیکی را در این کشورها و در نتیجه در سراسر جهان به نمایش می‌گذارد.

عضویت در کمیتۀ علمی کنفرانس‌های مختلف آموزش الکترونیکی کشور طی چند سال گذشته، توفیق و فرصت خوبی را برایم فراهم ساخته است تا ضمن همراهی با اساتید برجسته و باتجربۀ کشور که در دو حوزۀ پداگوژی و مهندسی، راه‌بری آموزش الکترونیکی ایران را بر عهده دارند، از محضر آنان بهره‌های فراوان ببرم. مدتی است جلسات برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری پنجمین کنفرانس ملی و دومین کنفرانس بین‌المللی یادگیری و آموزش الکترونیکی که میزبانی آن را دانشگاه صنعتی امیرکبیر بر عهده دارد آغاز شده است. یکی از مباحث جلسۀ اخیر کمیتۀ علمی، انتخاب شعاری برای این نوبت از کنفرانس بود.

خبر افتتاح طرح‌های مربوط به آموزش الکترونیکی در سازمان‌ها و نهادهای دولتی کشور، خبری خوش و امیدوارکننده برای علاقه‌مندان این فناوری است. سال‌هاست موضوع دولت الکترونیکی و به صورت خاص، آموزش الکترونیکی در برنامه‌های سازمان‌های دولتی به عنوان شعار، وعده و ادعایی پرهزینه مطرح است اما کمتر شاهد به نتیجه رسیدن این طرح‌ها و تحقق وعده‌های گوناگون در این زمینه بوده‌ایم. در این شرایط خبر افتتاح سامانۀ آموزش الکترونیکی ازدواج جوانان، خبری جالب توجه به نظر می‌رسد.

فرا رسیدن بهار طبیعت بهانۀ خوبی است برای جمع‌بندی و مرور کارنامۀ یک سالۀ افراد، ‌سازمان‌ها و موضوعات گوناگون. بر همین اساس، با توجه به موضوع تخصصی این وبلاگ، نخستین یادداشت آن در سال جدید به تحلیل کوتاهی از وضعیت آموزش الکترونیکی در سال گذشته اختصاص می‌یابد.
سال 88 سالی سرشار از حوادث و تحولات تلخ، غمبار و نگران‌کننده در سرزمین ما بود. اینجا محل مناسبی برای بحث و تحلیل در زمینۀ انتخابات بحث‌انگیز ریاست جمهوری و حوادث و خسارت‌های جبران‌ناپذیر پس از آن نیست و اساسا هنوز زمان تحلیل جامع و گفتگوی آزاد در این زمینه فرا نرسیده است. اما تردیدی نیست که از ابتدا تا انتهای سال گذشته، همۀ جنبه‌های زندگی و فعالیت در کشور، زیر سایۀ سنگین این موضوع و تحت تاثیر بحران‌های ناشی از آن قرار داشت. بر این اساس هیچ موضوعی از جمله آموزش الکترونیکی را نمی‌توان در سال 88 فارغ از حوادث و بحران‌های سیاسی و اجتماعی این سال تحلیل کرد.

روزهای ششم تا هشتم اسفندماه جاری همایشی با عنوان کنفرانس و نمایشگاه دانشگاه الکترونیکی در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد. برگزارکنندۀ این کنفرانس، شرکتی از بخش خصوصی بود که با همکاری و حمایت برخی نهادها این کنفرانس را برگزار کرد. این کنفرانس با همۀ‌ نقاط قوت و ضعفی که داشت، به هر حال اتفاقی قابل توجه در زمینۀ آموزش الکترونیکی در کشور بود. لذا لازم دانستم چند سطری در این باره بنویسم.

روز گذشته آزمون سراسری تحصیلات تکمیلی رشته‌های گروه علوم قرآن و حدیث برگزار شد و برای دومین بار جمعی از دانشجویان و دانش‌آموختگان دانشکدۀ مجازی علوم حدیث در این رقابت بزرگ شرکت کردند. در این دو سال، روز برگزاری کنکور ارشد، برای من روز حساس و مهمی بوده است و گمان می‌کنم اگر خودم آزمون داشتم تا این حد حساس و نگران نبودم.

در تعطیلات فرصتی دست داد تا فهرستی از مراکز دانشگاهی فعال در زمینۀ آموزش الکترونیکی را تهیه و عنوان دانشگاه‌های مجازی را در منوی اصلی وبلاگ اضافه کنم. برای این منظور تلاش کردم با تکیه بر حافظه و مرور ارتباطاتی که طی این چند سال با دیگر دانشگاه‌ها داشته‌ام، فهرستی از تمامی مراکز آموزش عالی الکترونیکی کشور که هم‌اکنون به صورت بالفعل دانشجو دارند و آموزش‌های رسمی دانشگاهی را از طریق وب ارائه می‌دهند تهیه کنم.

نشریۀ مدرسۀ فردا یکی از مجله‌هایی است که سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی وزارت آموزش و پرورش در مجموعه نشریات رشد منتشر می‌کند. نگاه دقیق و علمی این نشریه به موضوع فناوری اطلاعات و ارتباطات و نقش آن در فرایند آموزش و یادگیری و حرکت حساب‌شدۀ آن در مسیر ایجاد تحول در نظام آموزش و پرورش با هدف تغییر نگاه فرهنگیان و معلمان به این موضوع، یکی از اقدامات اساسی و زیربنایی در این حوزه به شمار می‌رود. این حرکت انصافا جای تقدیر و نیاز به حمایت و تقویت دارد. اشراف دکتر محمد عطاران بر این کار و حضور ایشان در شورای برنامه‌ریزی نشریه، یکی از عوامل  اصلی موفقیت آن است.

مرکز آموزش الکترونیکی دانشگاه الزهراء (س) که در صدد راه‌اندازی دوره‌های مجازی است به منظور توجیه مدیران خود کارگاهی را ترتیب داد و مرا دعوت کرد تا ضمن معرفی دستاوردهای دانشکدۀ مجازی علوم حدیث، وظایف اساتید دوره‌های الکترونیکی و نحوۀ تنظیم روابط آنان با دانشجویان را برای رئیس، معاونان و مدیران این دانشگاه تبیین کنم.

اگر چه هنوز بخش‌هایی از این وبلاگ آماده و فعال نشده است و برخی اشکالات جزئی آن نیز باید برطرف گردد اما فکر می‌کنم با زحمات دوستان شرکت مسیر این خانۀ نو به حد قابل قبولی رسیده و اثاث‌کشی به وبلاگ جدید امکان‌پذیر شده است. پیش از این هر از چند گاهی در وبلاگی با عنوان مدیر دانشکدۀ مجازی (که تمامی یادداشت‌های آن را به این وبلاگ منتقل کرده‌ام) مطالبی را در خصوص فعالیت‌های دانشگاه اینترنتی و موضوعات مرتبط با یادگیری الکترونیکی می‌نوشتم. اما اکنون

باز هم فاصلۀ زیادی میان به‌روز رسانی وبلاگ افتاد. این چند وقت، سنگینی کارها در کنار اوضاع ناخوش کشور، حال و حسی برای نوشتن باقی نگذاشته بود. ضمن این که منتظر آماده‌سازی وبلاگ جدید بودم تا یک باره در این خانۀ نو با حال و هوایی تازه نوشتن را از سر بگیرم. حالا که سایت جدید تقریبا آماده شده و کم‌کم می‌توانم اینجا بنویسم، به نظرم رسید اولین یادداشتی که اینجا وارد می‌کنم مربوط به یکی از مهم‌ترین اتفاقاتی باشد که در مدتی که وبلاگ قبلی را به‌روز نکرده‌ام در حوزۀ یادگیری الکترونیکی برایم رخ داده است. البته اکنون که این یادداشت را می‌نویسم هنوز وبلاگ جدید به صورت کامل آماده نشده و این مطلب به نوعی پیش‌درآمد سایت جدید خواهد بود.

مدت‌ها پیش (قبل از التهاب‌های سیاسی اخیر) خبرنگار روزنامۀ وطن امروز مصاحبه‌ای را با موضوع فعالیت‌های دانشکدۀ مجازی با من انجام داد که اخیرا آن را منتشر کرده است. این مصاحبه را می‌توانید اینجا ملاحظه کنید.

این روزها تالارهای گفتگوی دانشکدۀ مجازی و بخش‌های دیگری از آن شاهد شور و نشاط و فعالیت دانشجویان به مناسبت ایام انتخابات ریاست جمهوری است. استقبال خوب دانشجویان و رونق مباحث سیاسی در فضای مجازی نشانه‌ای از ظرفیت بالای این محیط برای فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی است.

دکتر بدرالخان یکی از اساتید و چهره‌های برجسته، اثرگذار و پرکار در عرصۀ یادگیری الکترونیکی است. او علاوه بر انتشار کتب و مقالات فراوان در این موضوع، به عنوان نظریه‌پرداز و مؤسس رشته‌های دانشگاهی و ایده‌های نو در سطح بین‌المللی شناخته شده است که نظریۀ ارکان هشت ضلعی وی برای آموزش الکترونیکی شامل توجه علمی، رسمی(سازمانی)، فنی، طرح تعاملی، ارزیابی،نکات مدیریتی، پشتوانۀ محتوایی و اخلاقی مشهور است.

چندی پیش خبرنگار سرویس فضای مجازی خبرگزاری قرآنی ایران (ایکنا) مصاحبه‌ای با من داشت که در دو بخش منتشر شد. موضوع اصلی این مصاحبه تبلیغات دینی در فضای مجازی و مشکلات آن بود. از مهم‌ترین نکاتی که در این مصاحبه بیان کردم لزوم گسترش فعالیت‌های خودجوش مذهبی در محیط وب و لزوم احساس وظیفۀ تک‌تک افراد برای تاثیرگذاری در این فضا و استفاده از این فرصت بی‌بدیل بود. همچنین بر لزوم تعمیق و نظام‌مند شدن تبلیغات دینی در فضای اینترنت و آشنایی بیشتر متولیان فرهنگی کشور با اقتضائات و لوازم این فضا تاکید کردم.

اگر چه به دلایل گوناگون از مدت‌ها قبل تصمیمی برای به‌روز رسانی این وبلاگ نداشتم و قصد کرده بودم فعالیت مجدد آن را در قالبی جدید و با دامنه و ساختاری نو آغاز کنم اما انتشار مطلبی در نشریۀ حبیکه که یکی از نشریات دانشجویی دانشکدۀ مجازی است مرا بر خلاف فضای نزدیک به ایام سال نو ناچار به نوشتن این سطور کرد.

ارزشیابی و کنترل، یکی از ارکان هر برنامۀ هدفمند و سیستمی است. هیچ سازمانی بدون بررسی و ارزشیابی نسبت به فعالیتهای گذشتۀ خود نمی‌تواند آینده‌ای روشن و رو به کمال را در پیش داشته باشد. اهمیت این موضوع در فعالیتهای بی‌سابقه و نوظهوری چون آموزش الکترونیکی بسیار بیشتر است. هنوز بسیاری از فرآیندها و برنامه‌ها در دانشگاه‌های مجازی در مرحلۀ آزمون و خطاست و به صورت قاطع هیچ روشی را نمی‌توان برای تولید و ارائۀ محتوای الکترونیکی به عنوان بهترین و کامل‌ترین روش معرفی کرد.

این روزها با توجه به پذیرش سومین دورۀ دانش‌پذیران دانشکده و آغاز ترم دانش‌پذیری این عزیزان بنا داشتم ضمن خیر مقدم به اعضای جدید دانشکده نکاتی را با آنان در میان بگذارم، اما حجم سنگین کارها تا کنون اجازه وقت‌گذاری و تمرکز لازم برای این منظور را نداده است. به نظرم رسید برای این که این یادداشت بیش از این با تاخیر مواجه نشود، همان نکاتی را که ابتدای ترم دانش‌پذیری قبل خدمت عزیزان ورودی 85 تقدیم کردم عینا نقل کنم و بیان نکات جدید را به فرصتی دیگر موکول نمایم:

با گسترش فعالیتهای دانشکدۀ مجازی علوم حدیث و روشن شدن گوشه‌ای از برکات این طرح بزرگ، انتظارات و توقعات جامعه برای تحقق این امکان در عرصۀ  آموزشهای مذهبی به شدت افزایش یافته است. یکی از نشانه‌های این موضوع، پرسشهایی است که خبرنگار ایکنا (خبرگزاری قرآنی ایران) در مورد آموزشهای الکترونیکی در زمینۀ قرآن در مصاحبه‌ای که اخیرا بخشهایی از آن در خبر منتشر شد  مطرح کرد.

با پایان یافتن سال پیامبر، جشنوارۀ الکترونیکی پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) نیز به پایان برنامه‌های خود رسید و مراسم اختتامیۀ این جشنوارۀ بزرگ، در سالروز میلاد مسعود آن حضرت با شکوه خاصی برگزار شد. سخن در باب دستاوردها و آثار این جشنواره بسیار است اما به نظرم رسید در این وبلاگ که بیشتر مخاطبانش را دانشجویان دانشکدۀ مجازی علوم حدیث تشکیل می‌دهند، گلایه‌ای را که از این دوستان در رابطه با جشنواره در ذهن داشتم مطرح کنم.

فرا رسیدن سال نو و مقارن شدن آن با ربیع‌الاول که نویدبخش سالی پر خیر و برکت است را به همۀ عزیزان خصوصا دانشجویان دانشکدۀ مجازی تبریک عرض می‌کنم و امیدوارم این سال، سال تثبیت، ارتقا و رفع مشکلات این مرکز نورانی و اتحاد و انسجام هر چه بیشتر اعضای آن باشد.

 

عید بزرگ میلاد منجی موعود، حضرت بقیه‌ الله الاعظم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را به همۀ حقیقت‌خواهان جهان تبریک عرض می‌کنم. به نظرم رسید به این مناسبت بخش پایانی مقالۀ مزایا و نگرانیهای آموزش الکترونیکی را که در اولین همایش ملی آموزش الکترونیکی ارائه نمودم در اینجا تقدیم کنم. البته معتقدم بحث ارتباط فناوری اطلاعات و ظهور منجی بحثی گسترده است که می‌توان مقاله‌ای مستقل و مستدل در رابطه با آن ارائه نمود. گذشته از نقش این فناوری در زمینه‌سازی ظهور، روایات متعددی در منابع اسلامی وجود دارد که می‌توان از آنها بهره‌گیری تشکیلات حکومتی و دینی حضرت از نوعی فناوری برتر اطلاعاتی و ارتباطی را برداشت کرد. به هر حال امیدوارم فرصتی فراهم شود که چنین تحقیقی توسط اینجانب یا یکی از دوستان انجام پذیرد. شاید این قطعه از آن مقاله تا حدودی دورنمای این بحث را نشان دهد:

دوست عزیزم جناب آقا ایمان ضیابری چندی پیش در مورد سازمان ملی جوانان و برنامه‌هایی که آنجا پیگیری می‌کنم با من مصاحبه‌ای انحام داد که آن را در ایکنا و بعضی رسانه‌های دیگر منتشر کرده است. ضمن تشکر از این جوان سرشار از استعداد و پاکی، لینک مصاحبه را برای ملاحظه و اظهار نظر دوستان تقدیم می‌کنم.

به ‌دنبال انتشار یادداشت قبلی که درد دلهای یکی از دانش‌پذیران دانشکده مجازی راانعکاس داده بود، یکی از دوستان عزیز و ارزشمندم در شرکت مسیر(مجری فنی طرح دانشکده مجازی) مطلبی نوشته و به‌دلیل این که حجم آن بیش از یک کامنت بوده آن را برای من ایمیل کرده است. این نامه نیز حاوی نکات زیبا و درد دلهای جالبی است و می‌تواند گویای حقایق مهمی در مسیر تلاشهای انجام شده باشد. در اینجا بار دیگر از زحمات خالصانه و شبانه‌روزی این دوست عزیز و همکاران زحمت‌کش ایشان تشکر می‌کنم و توفیق روزافزون آنها را از خداوند متعال خواستارم. شاید در فرصتی دیگر در مورد این گروه پرکار، خوش‌ذوق و موفق مطالب بیشتری بنویسم. فعلا مطلب این مهندس متعهد را بخوانید:

آموزش الکترونیکی به‌عنوان روشی نوین و کارآمد برای گسترش دانش و ایجاد فرصتهای برابر فراگیری در حال گسترش است. در این شیوۀ آموزشی دروس با دو روش هم‌زمان و غیرهم‌زمان ارائه می‌شود. یکی از مزایای آموزش الکترونیکی برداشته شدن محدودیتهای زمانی است. به این معنی که فراگیر در این دوره می‌تواند در هر ساعت از شبانه‌روز که مناسب بداند در کلاس خود شرکت کند. لذا برای حفظ این مزیت استفاده از روش غیر‌هم‌زمان ترجیح پیدا می‌کند. در روش غیرهم‌زمان دروس با همۀ ویژگیها و امکاناتی که برای جذابیت، تفهیم و تعامل لازم است از قبل تولید و به دانشجو عرضه می‌شود. اما این دروس هر قدر هم جذاب و کامل ساخته شوند نمی‌توانند جایگزین کاملی برای کلاسهای حضوری باشند.

این روزها آن‌قدر مشغول کاریم که حواسمان نیست در چه ایامی به‌سر می‌بریم و در مقدس‌ترین اماکن دنیا چه اتفاقی در حال رخ دادن است. اما امروز که با آقا سعید خداحافظی کردم ناگهان به‌خود آمدم که عجب! گروه زیادی از دوستان و اساتید و همکاران در مدینه‌اند و من امسال هم مثل سالهای گذشته اینجا غرق در کارهای روزمرۀ همیشگی! بغض گلویم را فشرد و بر بی‌سعادتی و بی‌توفیقی خود حسرت و به توفیق و موقعیت این عزیزان غبطه خوردم.

با وجود سنگینی و سختی کار راه‌اندازی و مدیریت دانشکدۀ مجازی، وقتی به اتفاقی که رخ داده و الطافی که خداوند متعال به این طرح و حرکت داشته است فکر می‌کنم و جمع خوب و صمیمی همکاران و دانشجویان این دانشکده را می‌بینم همۀ خستگیها از تنم بیرون می‌رود و احساس شعف و افتخار جایی برای ناامیدی و ملالت باقی نمی‌گذارد.

به نام او که هر آنچه هست از اوست

خداوند بزرگ و مهربان را شاکرم که به این بنده ناچیز و ناتوان خود منت نهاد و توفیق طراحی و ایجاد مرکزی نورانی در شبکۀ جهانی اینترنت را به او ارزانی داشت. بی‌شک این توفیق بزرگ با عنایات ویژۀ اهل‌بیت (علیهم‌السلام) و کمک، دلسوزی و از خودگذشتگی جمع زیادی از دوستان و دانشجویان دانشکدۀ علوم حدیث به دست آمده است.