از ابتدای ورود فناوری آموزش و یادگیری مبتنی بر رایانه و اینترنت به کشور، یکی از مباحثی که در میان متخصصان و فعالان این حوزه مورد بحث و پرسش قرار می‌گرفت، یافتن معادل مناسب برای این روش آموزشی در زبان فارسی بود. اگر چه در ابتدا تعابیری چون آموزش مجازی، آموزش رایانه‌ای و مانند آن به عنوان معادل‌هایی کاملا فارسی برای این مفهوم پیشنهاد می‌شد، ولی از آنجا که هیچ‌یک از آنها دقیقا بر ویژگی‌های این نوع خاص از آموزش انطباق نداشت، مورد استقبال و پذیرش عمومی قرار نگرفت.